Σάββατο, 7 Μαΐου 2011

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ


Η ΜΑΝΟΥΛΑ
(Στέλιος Σπεράντσας)

Ποιος την κούνια μας κουνάει,
όταν είμαστε μικράκια;
Ποιος χαμογελά στο πλάι
και γλυκά μας λέει λογάκια
και τον ύπνο προσκαλεί;
Η μαμά μας η καλή!

Τα μαλλιά μας ποιος χτενίζει;
Ποιος μας καμαρώνει, αλήθεια;
Ποιος παιχνίδια μας χαρίζει;
Ποιος μας λέει τα παραμύθια
στη φωτίτσα μας σιμά;
Η γλυκιά μας η μαμά!

Κι όταν κάποτε ένα στόμα
κάτι με θυμό μας λέει,
κι όταν παρακούμε ακόμα,
ποιος πονεί και σιγοκλαίει
κι έχει πίκρα στην καρδιά;
Πάντα η μάνα μας, παιδιά!


ΤΑ ΑΤΑΚΤΑ ΧΕΡΑΚΙΑ
(Στέλιος Σπεράντσας)

«Άτακτα χεράκια των παιδιών,
όλα μου τα κάνετε άνω κάτω.
Παν' τα σπίρτα πάλι απ' το κουτί.
Χτες μου κομματιάσατε ένα πιάτο.

Κάπου μου τρυπώσ' τε τα κλειδιά.
Πώς θ' ανοίξω τώρα το συρτάρι;
Σήμερα η κούκλα η Μαργιορή
βρέθηκε κι αυτή χωρίς ποδάρι».

Τέτοια με παράπονο μιλεί,
πάντοτε η μαμά για τα χεράκια.
Μα ύστερα ξεχνά, χαμογελά,
γέρνει, τα γεμίζει με φιλάκια.

Ξέρει η μητερούλα, πως αυτά
κάποτε θα πάψουν ν' ατακτούνε.
Ξέρει, πως τον κόπο της μαζί
τα χεράκια αυτά θα μοιραστούνε. 


Ο ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ
(Ιωάννης Πολέμης)

Μισεύεις για την ξενιτιά και μένω μοναχή μου,
σύρε παιδί μου στο καλό και σύρε στην ευχή μου.
Τριανταφυλλένια η στράτα σου, κρινοσπαρμένοι οι δρόμοι,
για χάρη σου ν' ανθοβολούν και τα λιθάρια ακόμη.

Τα δάκρυά μου να γεννούν διαμάντια σ' ό,τι αγγίζεις
και το ποτήρι της χαράς ποτέ να μη στραγγίζεις.
Να πίνεις και να ξεδιψάς και να 'ναι αυτό γεμάτο,
σα να 'ναι η βρύση από ψηλά κι εσύ να 'σαι από κάτω.

Εκεί, παιδί μου, που θα πας, στα μακρινά τα ξένα,
δίχτυα πολλά κι οξόβεργες θα στήσουνε για σένα.
Παιδί μου, αν εμένανε πάψεις να με θυμάσαι,
με δίχως βαρυγκώμηση συχωρεμένος να 'σαι.

Κι αν πάλι το φτωχό καλύβι μας, ντροπή σου φέρνει,
ωστόσο και πάλι θα 'μαι πρόθυμη, συχώρεση να δώσω.
Μ’ αν την πατρίδα απαρνηθείς που τη λατρεύουμε όλοι,
να 'ναι η ζωή σου, όπου κι αν πας, αγκάθια και τριβόλοι.


Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ
(Άγγελος Βλάχος)

Ένα παιδί, μοναχοπαίδι, αγόρι,
αγάπησε μιας μάγισσας την κόρη.

- Δεν αγαπώ εγώ, του λέει, παιδιά,
μ' αν θέλεις να σου δώσω το φιλί μου,
της μάνας σου να φέρεις την καρδιά
να ρίξω να τη φάει το σκυλί μου.

Τρέχει ο νιος, τη μάνα του σκοτώνει
και την καρδιά τραβάει και ξεριζώνει.
Και τρέχει να την πάει, μα σκοντάφτει
και πέφτει ο νιος κατάχαμα με δαύτη.

Κυλάει ο νιος και η καρδιά κυλάει
και την ακούει να κλαίει και να μιλάει.
Μιλάει η μάνα στο παιδί και λέει:
- Εχτύπησες, αγόρι μου; και κλαίει!


ΜΑΝΑ
(Γεράσιμος Μαρκοράς)

Μάνα! Δεν βρίσκεται λέξη καμία
να’ χει στον ήχο της τόση αρμονία,
σαν ποιός να σ' άκουσε με στήθος κρύο,
όνομα θείο;

Παιδί από σπάργανα ζωσμένο ακόμα,
με χάρη ανοίγοντας γλυκά το στόμα,
γυρνάει στον άγγελο που τ' αγκαλιάζει
και Μάνα! κράζει.

Στον κόσμο τρέχοντας ο νέος διαβάτης
πέφτει στ' αγνώριστα βρόχια τσ' απάτης,
και αναστενάζοντας, Μάνα μου! λέει,
Μάνα! και κλαίει.

Της νιότης φεύγουνε τ' άνθια κ' η χάρη
τριγύρω σέρνεται με αργό ποδάρι,
ώσπου στην κλίνη του, σα βαρεμένος,
πέφτει ο καημένος.

Και πριν την ύστερη πνοή του στείλει,
αργά ταράζονται τα κρύα του χείλη,
και με το Μάνα μου! πρώτη φωνή του,
πετά η ψυχή του.

2 σχόλια:

  1. ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΑΝΤΩΝΗ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΤΙ ΩΡΑΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΝΑ Η ΜΑΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΙΕΡΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ Η ΜΑΝΑ ΔΙΝΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΗΣ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΗΣ ΔΙΝΕΙ ΤΟΣΟ ΑΓΑΠΗ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΑΥΡΙΟ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Αληθώς Ανέστη", αγαπημένη φίλη Frida! "Χρόνια Πολλά" και για τη γιορτή της μητέρας, σήμερα! Σου εύχομαι να είσαι γερή κι ευτυχισμένη μανούλα και γιαγιά και να χαίρεσαι πραγματικά την κάθε σου μέρα!!!
      Σου στέλνω πολλά χαμόγελα κι αγάπη!
      Αντώνης

      Διαγραφή

Καλώς ήρθατε στα «ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ»! Το ιστολόγιο ενημερώνεται με πολλή αγάπη και σεβασμό για τους μικρούς μας φίλους. Κάθε σελίδα του συμπληρώνεται με μεράκι, όπως ένα παιδικό βιβλίο, για να είναι όμορφο και ευχάριστο στα μάτια τους. Σας ευχαριστούμε που ομορφαίνετε την παρέα μας και μας δείχνετε την αγάπη σας με τα ευγενικά και ενθαρρυντικά σας σχόλια!!!